diary

my diary# 23 Sep 10:) ลืมมันไปบ้าง…ลองหลับตาลง

fon

ถ้าโลกนี้มีปัญหามากมาย… จนเรารู้สึกเอามันไม่อยู่… ลืมมันไปบ้างลองหลับตาลงแล้วพักสักหน่อย ลืมตาอีกครั้งจะพบกว่าชีวิตมันไม่ได้แย่นักหรอก 

ยิ้มไว้

 

:)

 

 

รอยยิ้มเศร้าๆของเราในเวลานี้ บางทีอาจจะเป็นกำลังใจให้กับคนที่เศร้ากว่าอีกหลายๆคน …

23/9/2010 ลาปลุย

หลายๆคนถามว่าวาดได้ไง วาดนานยัง อยากวาดมั่งต้องทำไง ลองวาดแล้วไม่สวยเลย ทำไงถึงสวย? คำถามมากมายไม่รู้จะตอบว่ายังไง  ....

 

อยากเห็นภาพแรกที่ลาปลุยการ์ตูนเกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อนไหม ... นี่ไง

 

ไม่บอกก็ต้องรู้ว่าลายเส้นมันยังไง ตอนนั้นยังวาดแล้วลงสีไม้อยู่เลย ที่เอามาให้ดูเพราะอยากให้รู้ว่า การเริ่มต้นมันไม่ได้ง่าย จากเส้นนั้นสู่วันนี้ ผ่านมา 4 ปี (เห้อ ดูแก่ชะมัด) ก็ยังต้องฝึกต่ออยู่ดี... ไม่ได้ต้องการเป็นที่หนึ่ง แค่ขอเป็น 1 ในหลายๆคนที่ได้ทำอะ...ไรที่..รัก ไง :)

มาดูงานการ์ตูนอื่นๆตอนนี้ดูหน่อยไหม www.facebook.com/lapluiecartoon

19 September , my 25th birthday

posted on 21 Sep 2010 14:14 by fonpluie in diary

19 september 2010 , my birthday

app-2-

ก่อนวันเกิดปีนี้แปลกกว่าปีอื่นๆ เป็นปีแรกที่รู้สึกว่าวันเกิดไม่ได้เป็นวันสำคัญเท่าไร ก็แค่เป็นวันๆนึงที่เราไม่ควรจะยึดติด ... พรที่ขอทุกๆปีปกติจะขอให้ตัวเอง..ความรัก ... การงาน .. ขอให้ครอบครัวด้วย แต่มักจะเป็นข้อสุดท้าย แต่ปีนี้พรที่อยากได้กลับขอยกให้ครอบครัวทั้งหมด

อาจจะเป็นเพราะ 4 วันก่อนวันเกิด พ่อโดนทำร้าย เพราะโดนลักทรัพย์ ถึงจะโชคดีฟกช้ำ แต่ก็เป็นเสี้ยววินาทีพี่พ่อบอกว่าอาจจะไม่ได้เจอกันอีก

จะพยายามดูแลครอบครัวให้มากขึ้น  เรื่องรักไม่ต้องพูดเพราะรักมากอยู่แล้ว ..

happy birthday to myself ! if i can wish , i give all my wish to my beloved family ….. i love you :)

ความฝันกับการทางเดินนั้นแสนไกล มีสิ่งต่างๆที่ต้องทำเหมือนผ่านด่านฝ่าไป
กว่าจะไปถึงคงเหนื่อยและอ่อนแรง แต่เมื่อมองย้อนกลับมาจากทางสายนั้น จะพบคุณค่าของเส้นทาง แล้วจะหัวเราะกับมันด้วยความภุมิใจ...

พักสักหน่อย ดืมให้ชื่นใจแล้วทำงานต่อ~

www.facebook.com/lapluiecartoon

edit @ 21 Sep 2010 14:09:37 by La Pluie

บางทีก็อยากรู้อะไร เพราะเก็บไว้ในใจไม่พูดไป มันก็คบกันไม่ได้นาน
ระบายกันมาบ้าง (ยามมึนๆนี่แหละ) จะได้ปรับปรุงกันไป
เพราะลึกๆแล้วก็อยากจะคบกันไปนานๆ จริงไหม?

คนที่ใช่กว่า

posted on 23 Sep 2009 23:24 by fonpluie in diary

แปลกเนอะ ? หลายคนมีความรักแล้ว ความรักไม่ได้มีปัญหา กลับไม่เคยพอใจ ยังมองหาคนอื่น (บอกกับตัวเองว่าเผื่อจะเจอคนที่ใช่กว่า )


แปลก เนอะ ? ที่คนเราชอบวิ่งไล่ ... แต่ไม่ชอบหยุดอยู่กับใครสักคน แล้วก็บอกกับตัวเองว่า "ไม่ผิดซะหน่อย นอกใจก็ไม่ได้นอกกายซะหน่อย หรือคำตอบไม้ตายเวลาพลาด ขอโทษนะเธอดีเกินไป (แต่ในใจ ฉันผิดหรอ แค่อยากหาคนที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง)เข้าข้างตัวเองชัดๆ เคยคิดไหมว่าคนที่เราบอกกับตัวเองแบบนี้  คนๆนั้นอาจจะมองหาคนที่ใช่กว่าเหมือนกัน   หากถึงเวลานั้น เราก็ต้องกลับไปวิ่งอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่วิ่งหนี ... แต่เป็นวิ่งตาม ลองคิดดูละกันว่าการวิ่งหนี กับวิ่งตาม... อันไหนจะเหนือ่ยกว่ากัน  


แปลกเนอะ ? ที่คนเรามักตีค่าความสม่ำเสมอว่าเป็นความน่าเบื่อ และน่ารำคาญ 

แล้วสุดท้ายก็ไปชอบคนที่เค้าไม่รักเรา....


คนที่ใช่  หาได้เยอะแยะ .. แต่คนที่เข้าใจกันอยู่ด้วยกันเข้ากันได้ซิ หายาก


ถ้าคนๆนั้น ทำให้คุณมีความสุข (ก้ไม่ได้สุขมาก แต่ก็มีความสุข :)

ถ้าคนๆนั้น ทำให้คุณยิ้มได้และอยู่ข้างๆเสมอไม่ว่าเรื่องอะไร (ก็ไม่ได้ทำให้ยิ้มมาก ยิ้มบ้าตลอดเวลา แต่ก็อยู่ข้างๆเสมอ)

ถ้าคนๆนั้น มีเวลาให้คุณ (ก็มีเวลาระดับนึง ไม่ได้มาหาทุกวัน อยู่ด้วยกันตลอดเวลา .. แต่ก็แบ่งเวลาให้คุณได้)

ถ้าคนๆนั้น เข้าใจคุณ (ถึงไม่ได้เข้าใจผู้หญิง 100 เปอร์เซ็น แต่ก็พอนึกได้น่า ว่าคุณคิดอะไรอยู่บ้าง)


แปลกไหม ? ที่สำหรับเรา... ใช่ แค่เท่านั้นก็พอแล้ว   แปลกหรือเปล่า ? ที่ตอนนี้ฉันไม่อยากมองใครที่ใช่กว่าอีกแล้ว


คุณล่ะ.... คุณยังอยากหาคนที่ใช่กว่าอยู่หรือเปล่า


lapluie's  story 23/09/09

ฝนตก + ลอดช่องรสเลิศ

posted on 23 Sep 2009 22:45 by fonpluie in diary
ฝนตก + ลอดช่องรสเลิศ

lapluie,rainy
เมื่อ ฝนตกหลังจากได้กินลอดช่องสุดอร่อย (แอบเรียกลอดช่องนี้ว่าลอดช่องโคดกะทิ เพราะกะทิมันเข้มหวานมันส์จริงๆ ได้ข่าวว่ามาจากสมุครสาคร)  และสิ่งผลตามมาคือ... ควาามง่วงงาวหาวนอน แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน !  แต่ที่หนักกว่าคือหลับไมได้ >< ทรมาณจริงๆค่ะ เพื่อนๆว่ากันไหมค่ะ

ช่วงนี้สมองตื้อๆค่ะ คิดภาพจินตนาการ ไอเดียไม่ค่อยออก แต่วิธีแก้ของฝนปลุยก็เป็นแบบรูปข้างบนค่ะ...
อะ แฮ่ม! ไม่ใช่กินนะค่ะ (แต่ก็มีแอบดูดโออิชิแบ๊วๆให้ร่างกายสดชื่น อิอิ) ... แต่ที่พูดหมายถึงวิธีการดูภาพถ่าย หรือภาพประทับใจ (เค้าว่ากันว่า การดูภาพเก่าๆที่ผ่านมาของเราจะทำให้เรามีความสุข อารมณ์ดีมากกว่ากินช้อคโกแล็ตซะอีก TRYit)  แล้วก็มาวาดเป็นการฝึกมือกันไป... ภาพนี้วาดจากภาพในอัลบั้มล่าสุด แล้วก็ใส่คอนเซปเอาให้เข้ากับชื่อ"ฝน" แล้วก็ฤดู "ฝน" ที่กำลังมาถึง


สุดท้ายๆ ถึงฝนตกก็อย่านั่งเปลี่ยว เหม่อมองหน้าตาแล้วทำมิวสิคกันล่ะ ... ฝนตกออกจะให้บรรยากาศนะ! จะบอกให้!

ปล. อย่างงว่าทำไมชื่อ ฝนตก ลอดช่องรสเลิศแต่ไม่มีรูปลอดช่อง... เพราะไม่ได้ตั้งตามรุป แต่ตั้งตามความรู้สึก! เข้าใจไหม... ผู้หญิง..... มันอาร์ตตตตต
ด้วยรัก x0x0
ลา ปลุย เอง

my twitter ฝน ลา ปลุย

posted on 23 Sep 2009 22:44 by fonpluie in diary

 

ตอนนี้กระแส Twitter กำลัง มาแรงจริงๆค่ะ ถึงหนูไม่ได้ยุ่งการเมืองไป follow คุณทักษิณหรือท่านนายกอภิสิทธิ์ แต่เรื่องซุบซิบๆๆ ติดตามข่าว เซเลป ดาราก็น่าสนใจไม่แพ้กัน 555 ตอนนี้ยังเล่นไม่เป็น แต่ไม่อยากเอ้าท์ เลยชวนเพื่อนๆไปเล่นกัน เพราะใน mail list ไม่มีใครเล่นเลย พอสมัคร twitter เลยรู้สึกเหวงๆอยู่ก็น่าเนี่ย  หลังจากเลิกเล่น Hi5 มาต่อ Facebook เอาละเราไม่ควรเอ้าท์กับTwitter

เข้ามา follow กันหน่อยที่ http://twitter.com/fonpluie  สมัครแล้วกด follow ฝนปลุยเลยนะ  ^^

ข้อมูล จาก Dplus " twitter คล้ายๆกับ sms บนมือถือ ส่งข้อความสั้นๆ ให้เพื่อนได้อัพเดท twitter จึงเป็นช่องทางกระจายข่าวสารแบบรวดเร็ว ฉับไว ขนาดที่นักข่าวหนังสือพิมพ์ยังตามข้อมูลจากนายกฯ อภิสิทธิ์ หรืออดีตนายกฯ ทักษิณจาก Twitter มาตีข่าวลงหน้าหนึ่งบนหนังสือพิมพ์ของตนกันแทบทุกเช้า เพราะเป็นข้อมูลโดยตรงจากแหล่งข่าว ที่แหล่งข่าวอาจจะอัพเดทกันได้ทุกนาทีจากการพิมพ์แล้วคลิกเท่านั้น"

ดูขั้นตอนการเล่น่ twitter ได้ที่ http://www.dplusmag.com/insight-digital-technology/twitter.html จะได้ไม่เอ้าท์ (ถึงเล่นไม่เป็น..ก็เอาน่า ... ฝนปลุยกำลังศึกษาอยู่ อิอิ)

บท ความนี้เขียน ขึ้น โดย จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม) หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย. ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ อยากให้ทุกคนได้อ่าน ข้อความนี้ มีความหมายดีนะ  



ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง
เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง
เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น.....
เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง
เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง
เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง

ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น
ดังนั้น…… จากนี้ไป……ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ ……โอกาสที่พิเศษสุด……แล้ว
จงแสวงหา การหยั่งรู้
จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ…..อยาก…
 
จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น…….  
กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป  
ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด  
เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย  
น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้  
เอาคำพูดที่ว่า! ……. สักวันหนึ่ง …….. ออกไปเสียจากพจนานุกรม  
บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน  
อย่าผลัดวันประกันพรุ่งที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น  
ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย  
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง  
…..และเวลานี้….
เก็บความเบิกบานเอาไว้ให้อยู่ในหัวใจเสมอ...

เก็บ ความเบิกบานเอาไว้ให้อยู่ในหัวใจเสมอ... อันนี้เป็นคำพูดที่อ่านมาจากคลีโอ... (บทบรรณาธิการอีกแล้วค่ะ ^^ ) พี่เอ๋บอกไว้ว่า ชีวิตของเราทุกคนไม่ใช่ว่าทำอะไรเราจะดูดี จะสวย/หล่อ หรือไม่ใช่ว่าทำยังไงเราจะรวยขึ้น... เพราะคำตอบของทุกคำถามจะมาจบลงที่"ทำยังไงให้หัวใจเราเบิกบานนะ" .. นั่นซิ เพราะที่ผ่านมาอาจจะเจอเรื่องร้ายๆหรือเรื่องผิดพลาดมาเยอะ

มีเพื่อน คนนึงพึ่งเศร้าเสียใจกับเรื่องความรักที่พึ่งจบลง ... ก็บอกกับฝนว่า เราจะไม่รักใครอีกแล้ว ไม่กล้าคบใครอีกแล้ว ... เพื่อนอีกคนนึงโทรศัพท์มาเล่าให้ฝนว่า.. "แกทำไมชันรู้สึก่ว่าชั้นไม่มีค่า ทำไมเค้าถึงทำกับชั้นอย่างนี้" ... ก็ได้แต่บอกว่า แก.. ทำไมแกถึงให้คนๆเดียวมาทำให้แกรู้สึกไม่มีค่าล่ะ แกลองมองข้ามเค้า มองผ่านมาเห็นพ่อแม่แกไหมที่เค้าเป็นห่วงที่แกเป็นอย่างนี้ หรือเพื่อนๆ อย่างชั้นๆก็รักแกอยู่นี่ไง ...

คนเราเวลาเศร้าหรือเจอกับ เหตุการณ์ร้ายๆ จะรู้สึกว่าทุกอย่างมันพังลง มีเพื่อนคนนึงเคยบอกว่า  มันเหมือนแค่เส้นด้ายเล็กๆ ถ้าจะผ่าน/ข้ามมาได้ไหม ....

หู้ววววว... มันยากๆมากๆค่ะ ถ้าใครเคยผ่านมาแล้ว แต่คลีโอบอกมาว่าให้ท่องประโยคง่ายๆ (แอบเอามาบอกต่อ )

" ฉันจะเชื่อกับสิ่งตรงหน้า ... ด้วยหัวใจอันเบิกบาน ... ฉันจะไม่คิดลังเลสงสัยสิ่งใด ....ฉันจะอ่อนโยนกับคุณค่าของสิ่งรอบๆตัว... และฉันจะยิ้มด้วยหัวใจอันเบิกบาน"

ใครอ่านแล้วจะว่าว้าย...ไม่เอาอะ ... แต่เชื่อเถอะ ... ถ้าคุณอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น แล้วคุณพูดประโยคแบบนี้กับตัวเอง... คุณจะรู้สึกดีขึ้นเยอะ ฝนคอนเฟริม~  :p

ขอบคุณบทบรรรณาธิกา Celo เดือนสิงหา 52 แล้วก็พี่เอ๋บ.ก.ทค่ะ

< เบิกบานแต่อย่าบ้าบิ่น :)